شاه‌نقش، فیلمی درباره سینما | گفت‌و‌گو با شاهد احمدلو، کارگردان حاضر در بخش رقابتی سودای سیمرغ جشنواره فجر چهل‌وسوم

گزارش شهر Araiwsما سالهاست که شاهد احمدلو را می شناسیم. از کودکی به دوربین مسعود کیمی رفت ، وی زمینه های مختلفی از جمله نوشتن ، بازیگری ، کارگردانی و تاکنون را تجربه کرده است و تاکنون پنج اثر سینمایی تولید کرده است. او برنده فیلم “How To To Cry Cry” The Crystal Simorgh برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک جایزه ویژه هیئت منصفه برای بهترین کارگردان از بیست و چهارمین جشنواره فیلم Fajr شد.

احمدلو امسال در چهلمین جشنواره فیلم فجر با آخرین فیلم بلند خود ، پادشاه نقاش در این رقابت ها حضور دارد. این فیلم نگاهی به بدن سینما می اندازد و مربوط به خود سینما است. ما با همان بهانه ای که در زیر می خوانید با این فیلمساز مکالمه ای ترتیب داده ایم.

امسال شما با “پادشاه ناق” در فجر چهل و یکم حضور دارید. شباهت قبلی شما از نظر ساختار و فرم چیست؟

“امپراتوری” نزدیکترین فیلم به شخصیت و علایق درونی من است که از نظر موضوع ، ساختار و شکل بصری به عنوان یک قالب بهشت ​​سینمایی در نظر گرفته می شود. پادشاهی وی اثری برای همه علاقه مندان به سینمای ایران بوده است که زمانی ما را مجذوب و مجذوب خود کرده است.

درباره موضوع این فیلم بیشتر توضیح دهید.

این فیلم ریشه در زندگی من دارد. به طور کلی ، موضوع سینما و روابط بین مردم وی یکی از نگرانی های شخصی من بوده است که توجه کمتری در سینمای ایران مورد توجه قرار گرفته است.

فیلم های کوتاه “بخش سیاه” ، “چارلی غمگین است” ، “سینمای سگ” ، “بعد از سکوت” و “سینما” همه چیز در مورد صحنه های سینما و زندگی مردم او است و اکنون “پادشاه نقش” در یک فیلم حرفه ای در بدن سینمای ایران ، در ادامه آنها ، به موضوع انتخابات و رقابت بین دو هنرمند سینما ، دو ضرب و شتم حرفه ای ، ناصر اشیگی و رضا شهاب ، در انجمن هنرهای سینما ، که تحت متن متن اجتماعی آشنا است ، می پردازد. مسائل مربوط به روز ما

ایده اصلی از کجا آمده است؟

این فیلمنامه براساس طرحی توسط خودم توسط انسان فاضل ساخته شده است. هشت سال پیش ، من به دنبال نوشتن و تولید این فیلمنامه بودم و حتی این کار را یک و نیم بار انجام دادم ، اما شکست خورد. زیرا در سینمای فعلی ایران ، که بر اساس حداکثر تمایل مخاطبان و فیلمسازان استوار است ، ساخت چنین فیلمی با چنین رویکردی و نگرانی کار پیامبر است. اما به لطف خدا ، پشتکار و انگیزه ای که داشتم ، بالاخره توانستم پس از سالها حمایت و حمایت از فیلمساز علی قم مگامی را در یک شخصی و مستقل و البته بدون وابستگی و ترتیب هیچ یک از فیلم ها تهیه کنم اندام ، موسسه یا سازمان. فیلمنامه چندین بار در طول مسیر بازنویسی شد و بیشتر در پیش تولید.

نام بازیگرانی که در “شاه ناق” بازی می کنند در نوع خود جالب است. چگونه به این ترکیب رسیدید؟

از نظر شرایط تولید ، هماهنگی با زمان بازیگران نامزد و توانایی آنها در ایفای نقش در نقش و از همه مهمتر ذاتی در دنیای فیلم ، ما به این ترکیب بازیگران رسیدیم. این فیلم بازیگران جوان را در کنار پیشگامان که سالها کار نکرده اند ، نشان می دهد. یعنی همکاری با این بزرگان و خاطرات فراموش نشدنی سینمای ایران پس از سالها موفق بود. این فیلم همچنین دارای یک نگاه و یک لایه مستند است که در آن بخش بزرگی از مکمل های مکمل و فرعی را از بچه های قدیمی جمشید انتخاب کردم. این یک نکته مهم در شخصیت و بازیگری فیلم است.

فکر می کنید “پادشاه” شما مخاطبان شما را برآورده می کند؟

من سعی کردم چیزی را بسازم که بتواند توسط مخاطبان عمومی و خاص مورد توجه قرار گیرد. پادشاه نقش فیلمی از کودک سینما است. کسی که چشمان خود را در سینما باز کرده است در حال رشد است و سعی در اثبات خودش دارد.

چقدر از ساخت این فیلم وام گرفتید؟

ایده اصلی این فیلم از یک داستان واقعی از هر جامعه ای که در آن انتخابات برگزار می شود گرفته شده است. این یک کمدی نیست ، اما برای به دست آوردن حداکثر مخاطب ، من شکل دیگری از طنز را در نظر گرفتم که آن را از فیلم های دیگر متمایز می کند. ترکیب طنز با یک موضوع جدی اجتماعی و سیاسی باعث می شود فیلم برای مخاطب جذاب باشد.

کدام یک از سکانس های این فیلم را بیشتر دوست داشتید؟

“نقش کینگ” تنها فیلمی است که من هر یک از سکانس های او را دوست دارم. چون من در آن بسیار قوی هستم. این یک پسر است که به دنبال هیچ کارگردان نیست.

در ساخت این فیلم چه موانعی پیدا کردید؟

فیلم من به طور مستقل و با هزینه ای کاملاً شخصی تهیه کننده ساخته شده است. بنابراین از نظر تولید ، قابل مقایسه با فیلم های با کیفیت بالا نیست. با این حال ، هر یک از عوامل سعی کرده اند بهترین آنها باشند. این فیلم با عشق ساخته شده است. با انگیزه و با امید.

به نظر شما این فیلم در جشنواره فیلم FAJR امسال به چه نتیجه ای می رسد؟

شاید اگر حمایت از تهیه کننده و همراهی بازیگران و سایر همکاران عزیز در پشت صحنه نبود ، این فیلم هرگز ساخته نمی شد ، فکر می کردم این یک ترحم باشد. بنابراین “شاه نقشی” نوعی دستاورد شخصی برای من و تیم سازنده است که امیدوارم مورد توجه مخاطبان و هیئت منصفه قرار بگیرد. اما تاکنون پیروز شده ایم.